Artykuł sponsorowany

Dlaczego plac zabaw do ogrodu i przestrzeń publiczna wymagają innego drewna oraz kontroli

Dlaczego plac zabaw do ogrodu i przestrzeń publiczna wymagają innego drewna oraz kontroli

Różnica między zestawem do przydomowego ogrodu a konstrukcją przeznaczoną dla przestrzeni publicznej wynika przede wszystkim ze skali użytkowania. W ogrodzie prywatnym urządzenia są eksploatowane okazjonalnie, podczas gdy na ogólnodostępnym skwerze znacznie wyższe obciążenia mechaniczne wymuszają zupełnie inne podejście do wyboru materiału oraz przygotowania dokumentacji technicznej. Każdy producent drewnianych placów zabaw musi więc rygorystycznie dostosować procesy technologiczne do panujących warunków.

Wpływ norm na wymagania wobec drewna w przestrzeni publicznej

Publiczny plac zabaw musi spełniać wymagania wyznaczone przez normy PN-EN 1176 oraz PN-EN 1177. Pierwszy z tych dokumentów reguluje ogólne wytyczne bezpieczeństwa wyposażenia, obejmujące między innymi zapobieganie zakleszczeniu palców czy weryfikację stabilności konstrukcji. Z kolei norma PN-EN 1177 określa właściwości nawierzchni amortyzujących na podstawie kryterium obrażeń głowy oraz wysokości swobodnego upadku. Gdy wysokość swobodnego upadku przekracza 0,6 metra, niezbędna staje się nawierzchnia amortyzująca, a twarde podłoża w rodzaju betonu są niedopuszczalne. Zarządca terenu ponosi bezpośrednią odpowiedzialność prawną za ewentualne niezgodności obiektu.

Wyższa intensywność eksploatacji wymusza zastosowanie materiału o podwyższonej odporności na zużycie, zmienne warunki atmosferyczne i akty wandalizmu. Drewno powinno pochodzić z gatunków o odpowiedniej klasie trwałości, nie może mieć ostrych krawędzi ani drzazg i wymaga głębokiego zabezpieczenia przed procesami gnilnymi. W profesjonalnych realizacjach stosuje się wyselekcjonowany surowiec konstrukcyjny, suszenie komorowe do poziomu wilgotności określonego w wytycznych dla danego projektu oraz optymalnie dobraną impregnację ciśnieniową. Stopień penetracji impregnatu czy gradacja użytego do szlifowania papieru ściernego pozostają parametrami zależnymi od zaleceń wytwórcy i specyfiki wybranej bryły.

Działający od 1990 roku Tartak Urszulewo specjalizuje się w produkcji tarcicy, wykończeniowych elementów drewnianych oraz certyfikowanych placów zabaw, opierając się na surowcu pozyskiwanym z mazurskich lasów. W przypadku konstrukcji do użytku domowego możliwe jest zastosowanie produktów oznaczonych znakiem CE, bazujących na wytycznych normy dotyczącej zabawek. Przygotowanie urządzeń przeznaczonych na tereny publiczne wymaga z kolei opracowania deklaracji zgodności z normą PN-EN 1176, przekazania dokumentu kontroli pomontażowej oraz wyznaczenia szczegółowego planu przeglądów.

Ergonomia i konserwacja w warunkach ogrodowych

W przypadku zestawów instalowanych na prywatnych posesjach kluczowe znaczenie ma dopasowanie wielkości urządzeń do wieku dzieci oraz ich spójność z przestrzenią przydomową. Moduły zabawowe powinny zapewniać bezpieczną aktywność określonej grupie wiekowej, wykorzystując odpowiednio rozmieszczone uchwyty i podesty, bez elementów zbyt trudnych do samodzielnego opanowania. Drewno sosnowe lub modrzewiowe poddane impregnacji ciśnieniowej stanowi tu bardzo popularny wybór, jednak utrzymanie jego właściwości zależy od regularności odnawiania powłok ochronnych, przeprowadzanej ściśle według instrukcji dostawcy impregnatu.

Mniejsze obciążenie konstrukcji w warunkach domowych przekłada się na znacznie prostsze procedury montażowe. Pionowe słupy nośne stabilizuje się za pomocą odpowiednich kotew gruntowych, a same łączenia detali nie wymagają tak mocnych wzmocnień jak na miejskich skwerach. Konserwacja prywatnego wyposażenia obejmuje głównie sezonowe oględziny stanu belek, dokręcanie śrub oraz nakładanie świeżych powłok, bez formalnego obowiązku prowadzenia urzędowego dziennika placu czy zlecania cyklicznych kontroli zewnętrznym rzeczoznawcom. Obiekty projektowane w oparciu o normę PN-EN 71-8 są dopuszczone wyłącznie do ograniczonnego użytku domowego.

O ostatecznej trwałości drewnianej konstrukcji decyduje przede wszystkim rygorystyczne dopasowanie technologii do miejsca użytkowania. Ogólnodostępna przestrzeń rekreacyjna wymaga przygotowania dedykowanej dokumentacji zgodności oraz wdrożenia ścisłego planu przeglądów. Z kolei ogrodowy układ zabawowy pozwala skupić się w większym stopniu na dopasowaniu wizualnym i wspieraniu rozwoju motorycznego, utrzymując adekwatny poziom bezpieczeństwa dla bawiących się domowników.